dinsdag 1 april 2014

Een oudje

Vandaag heb ik een oude bekende te laten zien. Wat gaat er soms veel tijd in een project zitten.. Deze is net als een stoofpot of ovenschotel; meer wachttijd dan werk!

Ik ben aan deze sjaal begonnen op 15 april 2013, dus dat is al bijna een jaar geleden. Een aantal keer moest hij blijven liggen omdat ik een nieuwe bol katoen nodig had en alleen die ene man op de markt had dat merk. Later had ik de rondbreinaald er uitgehaald (wel even de steken op een draadje gedaan) omdat ik die ergens anders voor nodig had. Ik weet niet eens meer wat, maar wel dat mijn conclusie was dat ik een betere rondbreinaald moest kopen. Dus wachten op de beurs, waar ik vierkante naalden van Kollage kon kopen. (een vierkante rondbreinaald... ja...!)  Laatst had ik de katoen, een nieuwe rondbreinaald en ik had zin om te breien! In een uurtje was hij af. Wat kan het dan idioot makkelijk gaan, ineens...
Hij kwam nog wel wat scheef en bobbelig van de naalden af, maar even spelden en stomen kan heel veel goedmaken.


De Holden Shawlette, een ruime sjaal of kleine omslagdoek. En ook; mijn eerste gebreide kantproject! Af en toe ging er wel wat mis, maar 9 van de 10 keer was dat omdat ik niet genoeg oplette... En het is allemaal goedgekomen!


Zo, keurig gestoomd en gestreken, hangt hij zo mooi! Ik heb de foto's al een aantal dagen geleden gemaakt, maar de sjaal hangt nog steeds 'te showen'. 


Ik blijf het mooi vinden, met de gaatjes, maar ook vooral hoe de steken buigen... Het garen is te gemeleerd eigenlijk, het leidt af van het patroon. Dat heb ik dan maar weer mooi geleerd, voor 'de volgende keer'.
Het was een mooie vingeroefening, deze sjaal. Ik heb nog 'echt' kantgaren liggen, voor een serieuze kantsjaal, een grote. Alleen al de streng is intimiderend, want daar moet je eerst een bolletje van winden. Tenzij je gruwelijk veel knopen in je garen wil, uiteraard. Zo intimiderend is het; steeds als ik het garen tegenkom bewonder ik het om het vervolgens zorgvuldig op te bergen. Zo zorgvuldig dat ik net flink heb moeten zoeken om het weer terug te vinden....
Misschien is het nu dan tijd.


grtz,

Ilse

zondag 23 maart 2014

Weer een mystery...

Je zou bijna denken dat ik gestopt ben met haken en breien... Dat is niet waar! Mijn tempo ligt wel iets lager, maar dat komt wel weer. Fuzzy Mitten heeft weer een Mystery KAL georganiseerd. Haar knuffeltjes zijn eigenlijk altijd leuk, de patronen zijn duidelijk en vorig jaar vond ik het ook heel leuk om mee te doen. Inmiddels zitten we in de vierde week en is al duidelijk welk dier het wordt...-tenminste, dat denken we allemaal. Er is nog niets officieel bevestigd. Geeft niets; 't wordt een leuk beest!



In dit patroon worden verschillende soorten garen gebruikt; dun voor de kleding en wat dikker voor de knuffel zelf. Vorig jaar heb ik alles van sokkenwol gedaan, maar dan past de kleding niet zo goed. Deze keer heb ik dus het vest van sokkenwol gebreid en de knuffel van katoen. (ik heb 4 ply sokkenwol en 5 ply katoen; die twee collecties zijn me groot genoeg...nog een collectie aanleggen lijkt me niet nodig!) Katoen vind ik iets minder fijn breien, maar met de goede naalden valt het mee. (vierkante naalden van Kollage)



Ja, als ik het goed heb gaat hij dat jasje nog goed opvullen.... Nog twee weken; we zullen nog best een hele toer hebben aan het lijf en de staart!

oh, en het kleuradvies was eigenlijk roestbruin- maar grijs of bruin zou ook heel natuurgetrouw zijn.

grtz,

Ilse

vrijdag 28 februari 2014

Uilskuiken

Op ravelry kwam ik een breipatroon van een uil tegen, zo schattig! Hij is zo gebreid, in een avond ben je al een heel eind op weg. Omdat hij zo mooi rond is, vond ik het net een uilskuiken; dus ik koos ervoor om een pluizig garen te gebruiken voor zijn vleugels. Dat is een acryl van de Wibra; hij ziet er leuk uit, maar breit niet  fijn. Ik zal het niet zo gauw weer gebruiken vermoed ik....




Ik had moeite om mooie uilenoogjes te vinden- die met streepjes in de iris, dus ik heb 'verkeerde' ogen gebruikt.... Eigenlijk hebben uilen een ronde pupil. De maat en kleur van deze ogen vond ik wel heel goed passen en de zwarte rand die om deze ogen zit heeft ook wel een mooi effect. Dus ondanks de verkeerde pupil vond ik dit mooier dan 'gewone' veiligheidsoogjes.

Het patroon is geinspireerd op een illustratie uit een kinderboek, waar de uil in een theekopje zit. Het theekopje kun je ook breien, maar die vond ik niet zo mooi. Mijn uil is te klein voor een echt theekopje, dan zie je alleen zijn kruintje nog maar... Maar in een petit-four schaaltje past hij ook prima!

Een collega van mij kondigde laatst aan dat ze gaat trouwen. Zij en haar vriend zijn al jaren samen, hebben kinderen, maar trouwen was er nog niet van gekomen. Nu hebben ze eindelijk een datum gepland. Om haar te feliciteren vond ik het wel leuk een klein bruidstaartje te haken, naar het patroon van Grietje.



Nu ik de link wil plaatsen, kan ik het gratis patroon niet meer vinden.... Alle petit fours zijn samen gebundeld en kun je nu kopen als e-book. Niet meer gratis dus....

grtz,

Ilse

zondag 2 februari 2014

Uiltje

Laatst trof ik weer een uiltje in mijn mailbox.... Deze leukerd is gemaakt door Eveline. Ze maakte hem als verjaardagskado voor een vriendin en hij werd gewaardeerd! 


Leuk is hij hoor!
Ik vind het heel fijn te horen dat de uitleg goed te volgen was en natuurlijk heel erg bedankt voor je foto en berichtje!

grtz,

Ilse

dinsdag 28 januari 2014

Dikkie Dik

Laatst was mijn jongste neefje jarig; hij is alweer 3 jaar! Toen ik hem vantevoren vroeg wat hij graag kado zou willen, antwoordde hij: 'knuffels en een poesje'. Hij is ook zo dol op de Jacobussen (hij heeft ook een eigen Jacobus), dus een gebreide poes leek me dan wel leuk...
Na wat zoeken kwam ik op het patroon Maru uit; een schattig poesje, dat in het patroon nog gevilt wordt. Ik heb geen wol die goed vervilt, maar ook zo is hij leuk.




Ik heb hem een beetje opgeborsteld, zo verdwijnen de naadjes ook een beetje. Dat is wel een nadeel aan dit patroon; het zijn allemaal losse onderdelen, dus het breien is maar de helft van het werk.... Het in elkaar zetten is nog een hele klus!

Omdat ik het niet leuk vond om alleen maar knuffels te geven, ging ik op zoek naar een bijpassend boekje. Al gauw kwam ik Welterusten Dikkie Dik tegen, waarin Dikkie Dik op zoek is naar een fijne slaapplek en uiteindelijk gaan alle katten bij één kat logeren. Met heel veel kussens en dekentjes; precies zoals kleine neef mijn apen altijd laat doen. Toen heb ik ook nog maar gauw een oranje poes gebreid en een dekentje voor ze gehaakt- dat hoort er dan ook bij!






De bedoeling was meteen duidelijk: eenmaal uitgepakt kregen de poezen meteen een knuffel en werden keurig toegestopt! 


Wanneer je de patronen van de boven en onderkant naast elkaar legt, lijk je dit ook aardig goed in het rond te kunnen breien. Ik was er al mee begonnen, maar bij de pootjes wordt het lastiger- daar moet ik nog eens even goed op studeren....

grtz,


Ilse